Ik ben geen ochtendmens en ik heb een hekel aan het woord ritueel. Toch doe ik dit inmiddels ruim anderhalf jaar, elke zondag, en het is het enige wat ik ooit heb volgehouden.
Het is niets bijzonders: koffie, een notitieboekje, twintig minuten, drie vragen. Het bijzondere zit in wat het doet.
De drie vragen
1. Wat heeft me deze week het meeste geld gekost dat ik niet had verwacht?
Niet om mezelf te straffen. Om patronen te zien. In de eerste maanden kwam er drie keer hetzelfde antwoord: donderdagavond eten bestellen. Dat is niet iets wat je opmerkt bij een maandoverzicht, want daar is het een van de veertig regels. In een wekelijkse ronde valt het op — en het werd uiteindelijk een heel jaar zonder bezorgmaaltijden.
2. Waar ben ik deze week het meest moe van geworden?
Ook hier zoek ik geen incident maar een patroon. Bij mij is het al twee jaar hetzelfde antwoord: het aantal verschillende dingen op één dag. Drie klanten op één dag maakt me kapotter dan tien uur aan één opdracht. Dat weet ik nu, en ik plan er sindsdien op.
3. Wat wil ik komende week één keer doen omdat ik het leuk vind?
Eén ding. Niet drie. Concreet en in de agenda: woensdagavond naar de film, zaterdag een lange wandeling, donderdag een vriendin bellen. Zonder dit vult de week zich vanzelf met werk en boodschappen, en dan is het zondag en heb ik niets gedaan waar ik zin in had.
Waarom het werkt
Ik heb geprobeerd om te journalen zoals dat wordt aangeraden — vrij schrijven, drie pagina's, elke ochtend. Na vijf dagen was ik gestopt. Te vaag en te veel.
Drie vragen zijn te overzien. Ik weet precies wanneer ik klaar ben. En omdat het één keer per week is en geen dagelijkse verplichting, voelt het niet als achterstand als ik hem een keer oversla.
Het tweede: één keer per week is precies de goede frequentie om patronen te zien. Bij dagelijks noteren zie je alleen incidenten. Bij maandelijks ben je vergeten hoe de weken waren.
Wat het heeft opgeleverd
Concreet: het bezorgpatroon ontdekt, dat me 1.256 euro heeft bespaard. Mijn werkweek anders ingedeeld. En een lijst met tweeënzeventig dingen die ik leuk vond in anderhalf jaar, waar ik op slechte dagen in blader.
Minder concreet, maar belangrijker: ik heb het gevoel dat mijn weken ergens over gaan. Dat klinkt zweverig voor een blog over vaste lasten, maar ik denk dat het hetzelfde onderwerp is. Geld en tijd gaan allebei ongemerkt weg als je er nooit naar kijkt.
Als je het wilt proberen
Kies één vast moment waarop je toch al zit — bij mij is dat de eerste koffie op zondag. Niet "ergens in het weekend". En schrijf het op papier, niet op je telefoon; op je telefoon ben je binnen twee minuten iets anders aan het doen.
